Kostium francuski a architektura rezydencjonalna polskiej arystokracji i ziemiaństwa w latach 1864-1914

Formy francuskie były całkowicie obce „obyczajowi i niebu polskiemu”, nawiązywały do obcych wzorów. Do dziś wysokie, łamane, krążynowe dachy mansardowe, wysokie kominy, fasady brique et pierre, które pojawiają się w pejzażu polskim, budzą pewien dysonans swą odmiennością. Mimo to przyjęły się i cieszyły niezwykłą i długotrwałą popularnością zarówno wśród zleceniodawców, jak i architektów. Stanowiły bowiem nie tylko symbol nowoczesności, luksusu, elegancji i mody, ale także wszystkich cnót kojarzących się Polakom z ówczesną Francją: swobody myśli, wolności oraz cywilizacji związanej z zachodnioeuropejskim systemem wartości.