Dzieje Górnych Łużyc. Władza, społeczeństwo i kultura od średniowiecza do końca XX wieku

Książka opublikowana po raz pierwszy po niemiecku w 2001 r. Omawia historyczny rozwój krainy, ktora przez stulecia stanowiła odrębny byt polityczny i po dziś dzień posiada swój niepowtarzalny charakter. Terytorium graniczące na północy z Brandenburgią a na południu z Czechami,nie miało wprawdzie nigdy własnej dynastii i podlegało zawsze politycznie jednemu z sąsiednich władztw terytorialnych. Wieloletnia przynależność do Korony Czeskiej, mimo przejściowych związków z Miśnią, Brandenburgią i Śląskiem, odcisnęła jednak, aż po erę nowożytną, najsilniejsze piętno. Zamieszkałe od wieków przez Słowian i Niemców Górne Łużyce, leżące obecnie w Wolnym Państwie Saksonii i Rzeczypospolitej Polskiej, mają pod wieloma względami swoją kulturową i historyczną tożsamość, która obecnie często umyka uwadze. Szczególnie dla stosunków niemiecko-polskich region ten odgrywa teraz rolę wyjątkowo istotną: przecież historyczne Margrabstwo Górnych Łużyc — a wraz z nim jego stary ośrodek, Zgorzelec — zostały po drugiej wojnie światowej przedzielone granicą na Odrze i Nysie Łużyckiej. Już w poprzednich stuleciach odpowiednie opisanie dziejów tego kraju było wciąż szczególnym wyzwaniem dla niemieckich, polskich i czeskich historyków.