Brązownictwo warszawskie w XIX i XX w., Małgorzata Dubrowska

Monografia prezentuje rozwój i dorobek warsztatów parających się odlewnictwem w brązie (zwłaszcza artystycznym), którego głównym ośrodkiem na ziemiach polskich w XIX i XX w. była Warszawa. Zakres chronologiczny pracy obejmuje ok. 130 lat — od czasów Królestwa Kongresowego, gdy brązownictwo wyodrębnione z mosiężnictwa stało się w Warszawie odrębną profesją, do lat 50. zeszłego stulecia, kiedy to na skutek zmian ustrojowych doszło do likwidacji lub upaństwowienia większości ocalałych po wojnie lub reaktywowanych prywatnych firm brązowniczych. Praca, oparta na bogatym materiale źródłowym, stanowi pierwszą w polskiej literaturze przedmiotu próbę syntetycznego ujęcia dziejów tej gałęzi wytwórczości na gruncie warszawskim.