"Prawdziwa cnota krytyk się nie boi..." Karykatura w czasopismach satyrycznych Drugiej Rzeczypospolitej

Pierwsza monografia polskiej satyry ikonograficznej z okresu międzywojennego dwudziestolecia. Autor nie skupił się w niej wyłącznie na treściach poszczególnych karykatur, opublikowanych wówczas w siedmiu pod wieloma względami (poziom artystyczny i edytorski, miejsca i lata ukazywania się, linie polityczno–ideologiczne poszczególnych artystów czy też całych redakcji) bardzo różniących się między sobą czasopismach satyryczno–humorystycznych („Szczutku”, „Musze”, „Cyruliku Warszawskim”, „Wróblach na Dachu”, „Szpilkach”, „Pręgierzu Poznańskim” i „Pokrzywach”) — podjął się przeanalizowania tego zagadnienia w znacznie szerszych kontekstach. Dlatego prócz dokładnego omówienia samych treści, komunikacyjnych kodów i dla historyków interesujących źródłowych informacji, które można wyczytać z rysunków, znajdziemy tu sporo informacji na temat metodologii ich badań, twórców i potencjalnych odbiorców tych przekazów, statystycznych proporcji prezentowanych w nich zagadnień i postaci, a także znajdujących się w tej specyficznej ikonografii stereotypów oraz kulturowo–artystycznych symboli i motywów.