Galeria rodowa w rezydencji Potockich w Łańcucie w latach 1822–1944

Galeria rodowa Potockich w Łańcucie była jednym z najważniejszych elementów kształtujących rezydencję łańcucką w XIX i pierwszej połowie XX wieku. Powstała po przejęciu zamku przez Alfreda Potockiego i była rozbudowywana przez kolejne pokolenia ordynatów. Jej kres jako zwartego zespołu przyniosła ewakuacja ruchomości łańcuckich w 1944 roku, która zapoczątkowała powojenne rozproszenie portretów. Aldona Cholewianka-Kruszyńska po raz pierwszy przedstawia pełną historię tej galerii — jej genezę, program ideowy, kolejne etapy rozbudowy, rozmieszczenie w zamkowych wnętrzach oraz losy poszczególnych dzieł. Autorka analizuje portrety Potockich i rodzin skoligaconych, bada ich proweniencję, źródła ikonograficzne, kopie, repliki i późniejsze przemieszczenia. Szczególne miejsce zajmuje rekonstrukcja galerii za czterech ordynatów: Alfreda Potockiego, Alfreda Józefa Potockiego, Romana Potockiego i Alfreda Antoniego Potockiego. Praca oparta jest na szerokich kwerendach archiwalnych, muzealnych i kolekcjonerskich, obejmujących zbiory w Polsce i za granicą. Dzięki nim udało się zidentyfikować i zlokalizować liczne portrety łańcuckie, skorygować wcześniejsze atrybucje i datowania oraz odtworzyć topografię galerii w rezydencji. Drugą część publikacji stanowi katalog wszystkich obiektów galerii rodowej Potockich w Łańcucie. Zawiera on opisy naukowe i ilustracje portretów malarskich oraz rzeźbiarskich, zarówno zachowanych w Łańcucie, jak i rozproszonych po muzeach, fundacjach, kolekcjach prywatnych oraz zbiorach zagranicznych. Całość stanowi fundamentalne opracowanie dla badaczy historii sztuki, dziejów kolekcjonerstwa, genealogii, kultury ziemiańskiej i historii rezydencji magnackich.